Niets is kunstmatiger dan kunst.

Van 6 maart t/m 29 april was de tentoonstelling NIETS IS KUNSTMATIGER DAN KUNST bij RAR te zien. Voor deze tentoonstelling schreef kunstenaar WIm van de Goor over zijn inspiratiebronnen voor deze expositie.  

“Stomverbaasd keek ik om mij heen. Een volle zaal met kleine schilderijen. En allemaal van Mondriaan Op een enkele Doesburg na. En allemaal uit de periode rood, geel en blauw met zwarte horizontale en verticale lijnen. Het was 1985, de Stuttgarter Staatsgalerie, de tentoonstelling vom Klang der Bilder. Daar, in die zaal werd mij iets duidelijk waar ik al langer een vermoeden van had. Zoals ik zei keek ik met verbazing naar al die schilderijtjes en koos op het oog er een uit. Toen ik zo dicht genaderd was dat ik de titel en de maker kon lezen bleek het, zoals verwacht, een Mondriaan te zijn maar wat ik niet had verwacht was dat dat tevens ook het enige van hem was. Alle anderen waren epigonen uit zowat alle landen van Europa, de Stijl had in die tijd behoorlijk huisgehouden in de ons omgevende landen. Hoe was het mogelijk, vroeg ik mij af, dat ik tussen al die op elkaar lijkende werken naar die ene Mondriaan was gelopen. Hoe hadden mijn ogen dat ene schilderij uit al die op elkaar lijkende schilderijen gezien. Waren uitsluitend mijn ogen tot meer in staat dan in samenwerking met mijn verstand?” 

Nu, op deze tentoonstelling, liet Wim zien wat het resultaat is als je dat serieus neemt en de keuze voor wat je maakt en hoe je het maakt volledig overlaat aan je ogen zonder bemiddeling van je verstand. 

Wim heeft de computer zijn werk van lang geleden tot nu laten verscheuren en willekeurig weer aan elkaar geplakt. (Dat is de korte versie). Om het resultaat ervan te bekijken kiest hij uitsluitend met zijn ogen of iets interessant is, slaat dat op om er vervolgens soms jarenlang regelmatig naar te kijken voordat het besluit valt om er een tekening of een schilderij van te maken. En uiteraard houd hij zich daarbij  exact aan wat zijn ogen gekozen hebben en voert het zo exact mogelijk uit. 

 

Daarbij tekent hij het volgende aan; “35 jaar lang, 4 dagen in de week heb ik het werk van studenten begeleid en besproken, 54 jaar zie ik de belangrijkste tentoonstellingen in een straal van 500 km. van mijn woonplaats, sinds 1975 ga ik iedere 2 jaar naar de Biënnale van Venetië en om de 5 jaar naar de Dokumenta in Kassel en 54 jaar kijk ik iedere dag naar mijn eigen werk. Dat doet iets met je kijken en je zien. Mocht deze werkwijze u ietwat kunstmatig voorkomen besef dan; NIETS IS KUNSTMATIGER DAN KUNST. 

 

Voor meer informatie over het werk van Wim, download de brochure of neem contact op met de galerie.